Auteur: justread

Omdat het absurd is, moet het waar zijn

Over Peachez, een romance van Ilja Leonard Pfeijffer

Ilja Leonar Pfeijffer - Peachez, een romanceVerliefd worden op een niet bestaand persoon – absurd? In Peachez, een romance van Ilja Leonard Pfeijffer gebeurt het. En het zou volstrekt ongeloofwaardig zijn, als het niet waar was geweest: professor wordt verliefd op meisje via het internet voor wie hij zijn leven omgooit. En natuurlijk genadeloos in de problemen komt. Ja, dáág ben je als lezer geneigd te denken: zó dom en naïef is die professor toch niet? Lees verder “Omdat het absurd is, moet het waar zijn”

Unheimlich verblijf

Over Hotel Alfabet van Klaas ten Holt

Klaas ten Holt - Hotel AlfabetMet zijn romandebuut Hotel Alfabet schreef Klaas ten Holt een boek zoals er niet veel zijn in Nederland. Nadat zijn geliefde hem verlaten heeft, rijdt Adriaan Hoorndrager – what’s in a name– naar de Balkan om een oude onenightstand op te zoeken. Onderweg wordt hij overvallen door slecht weer en moet hij stoppen om te overnachten. Het Hotel Alfabet waar hij terechtkomt blijkt een zonderlinge plek te zijn. Een plek buiten de wereld waar Adriaan geconfronteerd wordt met zijn verleden. Lees verder “Unheimlich verblijf”

Een universeel scenario

Over Ik nog wel van jou van Elke Geurts

Elke Geurts - Ik nog wel van jouEen tijd geleden al kreeg ik de tip om Elke Geurts te gaan lezen. Anderhalf jaar geleden begon ik haar blog te lezen. Ze schreef blogs over haar uit elkaar vallende huwelijk. Eerst elke dag, en daarna wekelijks las ik hoe het is om te scheiden. Het ongeloof, verdriet en de pijn wist Elke Geurts prachtig te vangen in kleine stukjes. En nu is er Geurts nieuwe roman Ik nog wel van jou. Onvermijdelijk dat ik dat moest gaan lezen. Het beschrijft dezelfde periode, het gaat ook over haar scheiding, maar het is niet simpelweg een bundeling van de eerdere columns en blogs. Lees verder “Een universeel scenario”

Schreef iedereen maar zo’n debuut als Patricia Jozef met Glorie

Over Glorie van Patricia Jozef

Patricia Jozef - GlorieAan het begin van Glorie, het fenomenale debuut van de Vlaamse schrijfster Patricia Jozef, vindt een toevallige ontmoeting plaats. Achteloos staat het er allemaal. Marcel Jacobs ontmoet in een viswinkel een oude bekende.

‘En, what’s up?’ vraagt hij dan […] Mijn zwaardvis wordt ingepakt, ik betaal en zeg: ‘I’m in between jobs.’
‘Super.’
Wat dan weer zo super is aan die ellende, krijg ik niet te horen.

Lees verder “Schreef iedereen maar zo’n debuut als Patricia Jozef met Glorie”

Opmerkzame types

Over Winterhanden van Stephan Enter

Winterhanden - Stephan EnterEen oeuvre hoef je niet op volgorde te lezen. Het werk van Stephan Enter las ik door elkaar en nu pas kwam ik toe aan zijn debuut Winterhanden. En eigenlijk kun je deze verhalenbundel ook perfect als laatste lezen, want als je zijn andere werk kent, herken je veel wat in latere boeken terug zou komen. De zes verhalen worden bevolkt door jongens, soms nog kinderen, soms iets ouder. Het zijn wat ongeduldige types, een tikje snobistisch, betweterig ook – Frank van Luijn uit Compassie is de volwassen oom in deze familie van Enterpersonages. Lees verder “Opmerkzame types”

Onder een roze dekentje

Over Ik moet nog even kijken of ik kan van Liesbeth Smit en Stil van Susan Cain

Liesbeth Smit Ik moet nog even kijken of ik kanDe stille revolutie van de introverte mens. Dat is de ondertitel van Ik moet nog even kijken of ik kan van Liesbeth Smit, een onlangs verschenen boek over introversie. Maar zo heel stil verloopt die revolutie nou ook weer niet: voor introversie is er de laatste tijd veel aandacht. Er zijn alleen zo veel misverstanden over. In De Volkskrant maakte Sander Kok zich druk om de introverte schrijver. Die zou zo verlegen en schuchter zijn dat hij ‘verpietert’ in het kunstlicht van de tv-studio. Want misschien ben je wel ‘te introvert voor televisie’. Heel mooi dat Kok aandacht vraagt voor deze ‘soort’, alleen geloof ik niet dat je de introvert een dienst bewijst door hem ook meteen aan te wrijven verlegen en schuchter te zijn. Dat zijn gewoon verschillende dingen. Lees verder “Onder een roze dekentje”

De beste boeken van 2017

Mijn eigen smaak ken ik behoorlijk goed. Als ik een nieuw boek kies om te lezen, blijk ik het vrijwel altijd een goed boek te vinden. Natuurlijk is het ene boek beter dan het andere, maar echt slechte boeken kies ik niet. Nu ik voor Literair Nederland recenseer, kies ik niet zelf meer alle boeken die ik lees. Ik krijg boeken toegestuurd om te bespreken en dat leidt natuurlijk tot ontdekkingen: boeken die ik nooit zelf zou kiezen. In sommige gevallen een aangename verrassing, maar een aantal keer heb ik boeken met gezonde tegenzin uitgelezen – en een navenante recensie geschreven. Lees verder “De beste boeken van 2017”

Troosteloos zal het in Twente wezen

Over De heilige Rita van Tommy Wieringa

de heilige rita tommy wieringaAchterblijvers, dat zijn de personages in Tommy Wieringa’s nieuwe roman De heilige Rita. Ging het in eerdere romans als Caesarion (2009), Dit zijn de namen (2012) en De dood van Murat Idrissi (2017) over hen die grote omzwervingen maakten, dit keer richt de schrijver zijn blik op degenen die hun geboortegrond nooit verlaten hebben. Eén keer ging Aloïs Krüzen van huis, op huwelijksreis naar Amsterdam. Maar hij miste zijn thuis in het Twentse dorp Mariënveen, en voortijdig keerde het pasgetrouwde stel weer terug. Aloïs’ verse echtgenote had wel willen blijven, maar ze schikte in zijn wens om terug te gaan. Uit dit nest van thuisblijvers komt Paul Krüzen voort. Lees verder “Troosteloos zal het in Twente wezen”

Alles in evenwicht

Over De pelikaan van Martin Michael Driessen

Martin Michael Driessen - De pelikaan‘Zolang er niets gebeurde, gebeurde er niets slechts.’ Het is een gedachte van Josip Tudjman, maar zou bij uitbreiding de collectieve gedachte kunnen zijn van álle inwoners van het kleine stadje waar hij woont. Al op de eerste pagina’s van zijn nieuwe roman De pelikaan weet Martin Michael Driessen met een paar rake omschrijvingen de slaperige sfeer van dit Joegoslavische kustplaatsje te typeren. ‘Hier gebeurde niets, het stadje had de ene generatie na de andere voortgebracht en begraven, zonder dat één van zijn kinderen naam had gemaakt in de wereld.’ De bewoners leven hier volgens routines; een uitspatting zou de balans alleen maar kunnen verstoren. Lees verder “Alles in evenwicht”

Verzet voor een vrije pers

Over Pereira verklaart van Antonio Tabucchi

Antonio Tabucchi - Pereira verklaartHoe lang kun je zwijgen? Hoe lang kun je je afzijdig houden en wanneer besef je dat je in actie moet komen, verantwoordelijkheid moet nemen? In Sostiene Pereira vertelt Antonio Tabucchi (1943 – 2012) het verhaal van de eenling die zich staande probeert te houden te midden van de politieke krachten die de geschiedenis bepalen. De roman verscheen voor het eerst in 1994 en is nu opnieuw uitgegeven door De Bezige Bij, vertaald als Pereira verklaart. En verklaren doet Pereira veel in deze roman. Deze woorden, ‘…verklaart Pereira’ komen talloze malen terug in de roman. De vraagt rijst tijdens het lezen waar die formaliteit vandaan komt. Wordt Pereira verhoord? Of probeert hij met zijn stelligheid greep te krijgen op de onzekere tijden waarin hij leeft? Lees verder “Verzet voor een vrije pers”

Blijf op de hoogte