Onverwacht onthutsend

Over De weg naar zee van Elke Geurts

elke geurts de weg naar zeeHoe je je kunt vergissen bij een eerste indruk. Het gebeurde me bij de eerste pagina’s van De weg naar zee van Elke Geurts. Dat boek kwam even tussendoor. Kon ook makkelijk: nog geen 160 pagina’s, vrij ruim gezet. Ook het verhaal leek prima voor even tussendoor. Tessa loopt met haar dochter in de bolder­kar door de duinen naar zee. Ondertussen lees je haar gedachten en blijkt ze nogal perfectio­nistisch te zijn. Geurts laat net genoeg afstand tot haar personage om je – nou ja, mij – dit al helemaal fout te laten zien gaan. ‘Die gaat zichzelf nog tegenkomen,’ dacht ik in het begin. Ik ging er eens goed voor zitten. Lees “Onverwacht onthutsend” verder

Vele vormen van liefde

Over Liefde, als dat het is van Marijke Schermer

Marijke Schermer -Liefde als dat het isGoeie vraag wel, wat liefde is. In haar nieuwste roman Liefde, als dat het is onderzoekt Marijke Schermer verschillende soorten van liefde. Voorbije liefde na jaren huwelijk, liefde voor je kinderen, liefde voor je ouders, buitenechtelijke liefde, verse verliefdheid, passie – als dat ook liefde is. Om al deze vormen van liefde in beeld te krijgen richt Schermer haar blik op het gesprongen huwelijk van David en Terri. Lees “Vele vormen van liefde” verder

Het beest binnen

Over Het echte leven van Adeline Dieudonné

Adeline Dieudonné - Het echte levenVan alle opgezette dieren is de hyena de meest angstaanjagende. In het huis van de hoofdpersoon van Het echte leven, een meisje van tien jaar, zijn vier kamers. Eén voor haar ouders, één voor haar broertje, één voor haarzelf en één voor de kadavers. Deze debuutroman van de Belgische actrice en theater­maakster Adeline Dieudonné is een macabere vertelling waarin het meisje probeert te ontkomen aan dit huis vol dode beesten. Lees “Het beest binnen” verder

Meer dan het balsemen van een lijk

Over Kamers antikamers van Niña Weijers

Niña Weijers - Kamers antikamersMet haar leven als basismateriaal maakt ze van de werkelijkheid een laboratorium. In haar tweede roman Kamers antikamers laat Niña Weijers (1987) herinneringen, verleden, heden en alternatieve, mogelijke versies van die werkelijkheden samenvloeien. De roman heeft vele verhaallijnen en -lijntjes die misschien niets en misschien wel iets met elkaar te maken hebben. Aan de lezer de taak om hier gedachten over te vormen – wat geen gemakkelijke taak is, want de roman verzet zich op allerlei manieren tegen eenduidige betekenis­geving. Lees “Meer dan het balsemen van een lijk” verder

Het plezier van een goede vervalsing

Over Zwart licht van María Gainza

Maria Gainza - Zwart lichtMet Zwart licht blijft María Gainza (Buenos Aires, 1975) op bekend terrein. Net als haar debuut Oogzenuw gaat het in deze nieuwe roman over beeldende kunst. Specifieker nog: het draait om het onderscheid tussen een ‘echt’ werk en een vervalsing. De naamloze verteller van het verhaal, een jonge kunstcritica, probeert de roman lang meer te weten te komen over drie vrouwen: kunsttaxateur Enriqueta Macedo, de Oostenrijkse kunstenares Mariette Lydis en de enigmatische meestervervalser La Negra. Lees “Het plezier van een goede vervalsing” verder

De dood en de illusie dwalen door verhalen

Over Mijn eerste moord van Martin Michael Driessen

Martin Michael Driessen - Mijn eerste moordDe laatste jaren heeft Nederland Martin Michael Driessen (1954) leren kenen als schrijver; zeker sinds hij met de novellebundel Rivieren uit 2016 de ECI Literatuurprijs won. Maar hij is ook opera- en toneelregisseur en die achtergrond schemert door in zijn schrijven. Bij het lezen van zijn werk ontstaat de indruk dat hij zich graag van verschillende toneelgenres bedient. Bundelde Driessen in Rivieren drie tragedies, zijn vorig jaar verschenen roman De pelikaan was een komedie en in zijn nieuwe verhalenbundel Mijn eerste moord heeft hij een aantal korte verhalen opgenomen met het karakter van een klucht. Lees “De dood en de illusie dwalen door verhalen” verder

Een gewoon, goed boek

Over Manhattan Beach van Jennifer Egan

Hoe een succesroman een vloek kan zijn. De laatste roman van Jennifer Egan, Manhattan Beach, werd welwillend ontvangen, maar er werden altijd reserves geuit. Het was goed, Egan kan schrijven, luidden de kritieken ongeveer, maar het was geen Visit from the good squad, de roman waar ze een Pulitzerprijs voor kreeg. Díe roman was gewaagd qua compositie, een mozaïek van verhalen die een beetje of zijdelings met elkaar te maken hadden. Wat dat betreft is Manhattan Beach een tamelijk klassiek opgezette historische roman. Maar moet dat per se een bezwaar zijn? Lees “Een gewoon, goed boek” verder

De reis en de bestemming

Over De pijnboomeilanden van Marion Poschmann

Marion Poschmann - De pijnboomeilandenHerfst: de bladeren verkleuren. ‘Het wonder duurt niet langer dan een paar dagen, dan wordt het blad bruin, verwelkt en valt af. Maar eerst doorloopt het het volledige spectrum van donkergroen via lichtgroen, geel en oranje naar vuurrood en donkerrood, en dit vlammende kleurspektakel trekt vanuit het noorden over het hele land.’ Het is een herinnering van Gilbert Silvester, hoofdpersoon in De pijnboomeilanden van de Duitse schrijfster en dichteres Marion Poschmann (1969). Gilbert denkt terug aan de tijd dat hij in de VS werkte en zijn vrouw Mathilda hem kwam opzoeken. Om bij hem in de buurt te zijn, maar ook om het blad te zien verkleuren. Nu bevindt Gilbert zich echter aan de andere kant van de wereld, in Japan, juist om afstand te nemen van zijn vrouw. Lees “De reis en de bestemming” verder

Een breekbaar geluk

Over Een soort geluk van Peter Abelsen

Peter Abelsen - Een soort gelukDe pont naar Noord. Het is zomer 2013 en Martin van Houten is onderweg naar het huis van zijn overleden geliefde om dierbare spullen van haar uit te zoeken. Zinloos, weet hij, maar gaat er desondanks met twee koffers vol weg. Zo begint Een soort geluk, de debuutroman van vertaler uit het Engels Peter Abelsen. Wat volgt zijn herinneringen van Martin aan zijn leven. Zijn eerste baan, zijn bandje, losse klussen en bijbaantjes komen voorbij, maar Pauline, liefdevol Paultje genoemd, was het enige werkelijk belangrijke in zijn leven. Lees “Een breekbaar geluk” verder

De andere tragedie van het leven

Over Compassie van Stephan Enter

Stephan Enter - CompassieHoe het begon? Met een foto. Die ogen, die lach, een stralend gezicht op een datingprofiel. Na de eerste date weet Frank het: Jessica is bijzonder. Geen moment heeft hij zich verveeld met haar, ze hadden nog uren door kunnen praten. Werd hij zich bij andere vrouwen al snel zelfbewust, zag hij zichzelf zitten op een date, een rol spelen – deze keer niet. Meer dates volgen. Alsof Frank van een fee een wens mocht doen was het, en hij wenste de liefde van zijn leven te ontmoeten. En toch zit het niet helemaal goed tussen hem en Jessica. Alsof hij vergat erbij te wensen: ‘en te houden’. In het kort is dit wat Frank van Luijn overkomt in Stephan Enters roman Compassie. Lees “De andere tragedie van het leven” verder