Het buiten heeft betekenis

Over Boven is het stil en De omweg van Gerbrand Bakker

Gerbrand Bakker - Boven is het stilGerbrand Bakker is een schrijver van het buiten. Hij heeft een goed oog voor natuur en weet zijn observaties mooi te verwoorden. Of het nu het Noord-Hollandse weer is in Boven is het stil of een herfstig landschap in Wales in De omweg. ‘November is niet kraakfris en stil meer.’ Een eenvoudige zin, typerend voor Bakkers stijl, maar je kunt hem niet schrijven zonder oog te hebben voor hoe verschillend november kan zijn. Of uit De omweg: “Het buiten heeft betekenis” verder lezen

Essays & particuliere anekdotiek

Over Genoeg nu over mij van Marja Pruis en Vroege werken van Jan Postma

Marja Pruis - Genoeg nu over mij & Jan Postma - Vroege werkenNog nooit in de geschiedenis zette de mens zich zo veelvuldig in de etalage als nu. We zijn gevat op Twitter en delen onze ontbijtjes op zondagochtend op Instagram. Was de autobiografie vroeger een bijzonder genre, tegenwoordig registreert iedereen zijn leven als volleerd amateur. De vraag rijst hoe je over jezelf moet schrijven te midden van al deze stemmen, om het uit te tillen boven de gemiddelde Facebookpost. Ik las twee essaybundels die voorbeelden vormen van hoe dat moet en hoe vooral niet: Genoeg nu over mij van Marja Pruis en Vroege werken van Jan Postma. “Essays & particuliere anekdotiek” verder lezen

Crisis? What crisis?

Over Dit kan niet waar zijn van Joris Luyendijk

Joris Luyendijk - Dit kan niet waar zijnBijna tien jaar na het begin van de financiële crisis. Politici buitelen over elkaar om het economische herstel te verkondigen, alles is weer in orde. Toch? We gaan weer over tot de orde van de dag alsof er niets gebeurd is. Om te begrijpen hoe zo’n grote crisis ooit heeft kunnen plaatsvinden, sprak Joris Luyendijk met bankiers. Het verslag daarvan heeft de omineuze titel Dit kan niet waar zijn en daarin schetst hij inderdaad een angstaanjagend beeld.
“Crisis? What crisis?” verder lezen

De liefde tussen mens en kat

Over De kat van Takahashi Hiraide

Takahashi Hiraide - De katMet katten is het altijd oppassen geblazen. Voor je het weet houd je zo veel van ze dat je ze nooit meer kwijt wilt. Daarvoor hoef je er niet per se zelf een te hebben, het kan namelijk ook met een buurpoes. In de korte roman De kat van de Japanse schrijver en dichter Takahashi Hiraide is dat precies wat er gebeurt. En ook niet heel veel meer dan dat, eigenlijk. Een groot deel van deze roman bestaat uit beschrijvingen van de omgang van een jong stel met de kat Pukkie. Aandachtig en precies beschreven, maar tegelijk veel open latend voor de lezer. “De liefde tussen mens en kat” verder lezen

De sinaasappels van Truman Capote

Over Alle verhalen van Truman Capote

Truman Capote - Alle verhalenDe tweede scene van de film Capote is eigenlijk veel mooier dan de eerste waarin de vermoorde familie Clutter gevonden wordt. In die tweede scène zien we Truman Capote op een feestje te midden van zijn vrienden uit de high society in New York. Sterke verhalen, een makkelijke grap: Capote is een geliefde gast. De sfeer van die wereld wordt mooi gevangen. De roman die hij over dit milieu wilde schrijven voltooide hij nooit, maar in enkele verhalen weet hij die sfeer ook goed te treffen. Trouwens, in het algemeen is het juist de sfeer die alle verhalen van Capote de moeite waard maken. “De sinaasappels van Truman Capote” verder lezen

Plagiaat van een niet geschreven boek

Over De Weergekeerde Bloem van Wessel te Gussinklo

Wessel te Gussinklo - De Weergekeerde BloemDe wereld vangen, dat is wat de schrijver wil. Woorden vinden voor het onzegbare. Maar hoe doe je dat? Voor die vraag ziet schrijver in spe Hajé Gerritsen zich geplaatst in De Weergekeerde Bloem, de nieuwe roman van Wessel te Gusskinklo. Tobbend wacht hij op het moment van inspiratie dat hem de woorden ingeeft, de zogeheten weergekeerde bloem. Deze term verwijst naar het stadium in het Japanse Noh-theater waarop de waarheid zich aan de acteur openbaart en hij deze kan uitbeelden. “Plagiaat van een niet geschreven boek” verder lezen

Franse verkiezingen

Over Onderworpen van Michel Houellebecq

Michel Houellebecq OnderworpenMarine Le Pen of Emmanuel Macron? Zondag is de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezing. Na hun nederlaag in de eerste ronde haastten François Fillon en Benoît Hamon zich een stemadvies uit te brengen voor Macron. De middenkandidaat: voor vele Fransen een acceptabele keuze, in ieder geval beter dan stemmen op het Front National. Maar stel nu eens dat er in de tweede ronde alleen twee extreme kandidaten zijn. Wie kies je dan? Dat is precies het scenario dat Michel Houellebecq uitwerkt in zijn roman Onderworpen. “Franse verkiezingen” verder lezen

Boei, prikkel en vermaak me

Ik zal een bekentenis doen: ik lees voor mijn plezier. Echt, ik meen het. We kunnen literatuur allerlei kwaliteiten toedichten – en dat moet natuurlijk ook. Het kan je wat leren over de wereld, het kan troost of wat dan ook bieden en, zoals we de laatste jaren steeds weer te horen krijgen, het vergroot je empathie. Maar toch, als je me op de man af vraagt waarom ik lees, dan is het heel ordinair: omdat ik het leuk vind. “Boei, prikkel en vermaak me” verder lezen

Iets belangrijks… maar wat?

Over De vrouw die van Simone van Saarloos

De vrouw die - Simone van SaarloosWordt iemand die vernietigt bekender dan de schepper? Geen idee wie de Twin Towers heeft gemaakt, maar de naam van Mohammed Atta kennen we allemaal. In De vrouw die geeft Simone van Saarloos het voorbeeld van Herostratos, onder verwijzing naar het verhaal van Sarte. Deze Herostratos stichtte in 365 voor Christus brand in de tempel van Artemis in Efeze om zo beroemd te worden. Daar tegenover zet Van Saarloos haar hoofdpersoon Janine Vitafiel. In een poging om erkenning te krijgen voor juist het scheppen plant ze een daad van ‘creatieterrorisme’. De marathon van New York moet daarvoor het moment worden. “Iets belangrijks… maar wat?” verder lezen

Leuker kunnen we het niet maken…

Over The pale king van David Foster Wallace

David Foster Wallace - The pale king‘Maybe dullness is associated with psychic pain, because something that’s dull or opaque fails to provide enough stimulation to distract people from some other, deeper type of pain that is always there, if only in an ambient low-level way, and which most of us spend nearly all our time and energy trying to distract ourselves from,’ zegt een van de personages in The pale king, de onvoltooide roman van David Foster Wallace. Ging het in zijn magnum opus Infinite jest nog om entertainment, in zijn laatste werk richtte Wallace zich op verveling. “Leuker kunnen we het niet maken…” verder lezen