Onder een roze dekentje

Over Ik moet nog even kijken of ik kan van Liesbeth Smit en Stil van Susan Cain

Liesbeth Smit Ik moet nog even kijken of ik kanDe stille revolutie van de introverte mens. Dat is de ondertitel van Ik moet nog even kijken of ik kan van Liesbeth Smit, een onlangs verschenen boek over introversie. Maar zo heel stil verloopt die revolutie nou ook weer niet: voor introversie is er de laatste tijd veel aandacht. Er zijn alleen zo veel misverstanden over. In De Volkskrant maakte Sander Kok zich druk om de introverte schrijver. Die zou zo verlegen en schuchter zijn dat hij ‘verpietert’ in het kunstlicht van de tv-studio. Want misschien ben je wel ‘te introvert voor televisie’. Heel mooi dat Kok aandacht vraagt voor deze ‘soort’, alleen geloof ik niet dat je de introvert een dienst bewijst door hem ook meteen aan te wrijven verlegen en schuchter te zijn. Dat zijn gewoon verschillende dingen. “Onder een roze dekentje” verder lezen

De beste boeken van 2017

Mijn eigen smaak ken ik behoorlijk goed. Als ik een nieuw boek kies om te lezen, blijk ik het vrijwel altijd een goed boek te vinden. Natuurlijk is het ene boek beter dan het andere, maar echt slechte boeken kies ik niet. Nu ik voor Literair Nederland recenseer, kies ik niet zelf meer alle boeken die ik lees. Ik krijg boeken toegestuurd om te bespreken en dat leidt natuurlijk tot ontdekkingen: boeken die ik nooit zelf zou kiezen. In sommige gevallen een aangename verrassing, maar een aantal keer heb ik boeken met gezonde tegenzin uitgelezen – en een navenante recensie geschreven. “De beste boeken van 2017” verder lezen

Troosteloos zal het in Twente wezen

Over De heilige Rita van Tommy Wieringa

de heilige rita tommy wieringaAchterblijvers, dat zijn de personages in Tommy Wieringa’s nieuwe roman De heilige Rita. Ging het in eerdere romans als Caesarion (2009), Dit zijn de namen (2012) en De dood van Murat Idrissi (2017) over hen die grote omzwervingen maakten, dit keer richt de schrijver zijn blik op degenen die hun geboortegrond nooit verlaten hebben. Eén keer ging Aloïs Krüzen van huis, op huwelijksreis naar Amsterdam. Maar hij miste zijn thuis in het Twentse dorp Mariënveen, en voortijdig keerde het pasgetrouwde stel weer terug. Aloïs’ verse echtgenote had wel willen blijven, maar ze schikte in zijn wens om terug te gaan. Uit dit nest van thuisblijvers komt Paul Krüzen voort. Lees verder

Alles in evenwicht

Over De pelikaan van Martin Michael Driessen

Martin Michael Driessen - De pelikaan‘Zolang er niets gebeurde, gebeurde er niets slechts.’ Het is een gedachte van Josip Tudjman, maar zou bij uitbreiding de collectieve gedachte kunnen zijn van álle inwoners van het kleine stadje waar hij woont. Al op de eerste pagina’s van zijn nieuwe roman De pelikaan weet Martin Michael Driessen met een paar rake omschrijvingen de slaperige sfeer van dit Joegoslavische kustplaatsje te typeren. ‘Hier gebeurde niets, het stadje had de ene generatie na de andere voortgebracht en begraven, zonder dat één van zijn kinderen naam had gemaakt in de wereld.’ De bewoners leven hier volgens routines; een uitspatting zou de balans alleen maar kunnen verstoren. “Alles in evenwicht” verder lezen

Verzet voor een vrije pers

Over Pereira verklaart van Antonio Tabucchi

Antonio Tabucchi - Pereira verklaartHoe lang kun je zwijgen? Hoe lang kun je je afzijdig houden en wanneer besef je dat je in actie moet komen, verantwoordelijkheid moet nemen? In Sostiene Pereira vertelt Antonio Tabucchi (1943 – 2012) het verhaal van de eenling die zich staande probeert te houden te midden van de politieke krachten die de geschiedenis bepalen. De roman verscheen voor het eerst in 1994 en is nu opnieuw uitgegeven door De Bezige Bij, vertaald als Pereira verklaart. En verklaren doet Pereira veel in deze roman. Deze woorden, ‘…verklaart Pereira’ komen talloze malen terug in de roman. De vraagt rijst tijdens het lezen waar die formaliteit vandaan komt. Wordt Pereira verhoord? Of probeert hij met zijn stelligheid greep te krijgen op de onzekere tijden waarin hij leeft? Lees verder op Literair Nederland

Mooie biografie van Johan Polak

Over J.B.W.P. Het leven van Johan Polak van Koen Hilberdink

koen hilberdink - J.B.W.P. het leven van johan polak‘Ik ben joods, ik ben homoseksueel, zo lelijk als een paard, en ik ben miljonair.’ Onder deze meervoudige vloek ging Johan Polak (1928 – 1992) een leven lang gebukt. Kernachtiger kun je volgens mij het leven van Polak ook niet samenvatten. In de onlangs verschenen biografie J.B.W.P. Het leven van Johan Polak beschrijft Koen Hilberdink diens gecompliceerde leven, waarin dit zelfbeeld telkens terugkeert. Ook laat deze uitspraak van Polak zijn humor zien – maar het is een vorm van humor waar een enorme tragiek achter schuilgaat. “Mooie biografie van Johan Polak” verder lezen

Het buiten heeft betekenis

Over Boven is het stil en De omweg van Gerbrand Bakker

Gerbrand Bakker - Boven is het stilGerbrand Bakker is een schrijver van het buiten. Hij heeft een goed oog voor natuur en weet zijn observaties mooi te verwoorden. Of het nu het Noord-Hollandse weer is in Boven is het stil of een herfstig landschap in Wales in De omweg. ‘November is niet kraakfris en stil meer.’ Een eenvoudige zin, typerend voor Bakkers stijl, maar je kunt hem niet schrijven zonder oog te hebben voor hoe verschillend november kan zijn. Of uit De omweg: “Het buiten heeft betekenis” verder lezen

Essays & particuliere anekdotiek

Over Genoeg nu over mij van Marja Pruis en Vroege werken van Jan Postma

Marja Pruis - Genoeg nu over mij & Jan Postma - Vroege werkenNog nooit in de geschiedenis zette de mens zich zo veelvuldig in de etalage als nu. We zijn gevat op Twitter en delen onze ontbijtjes op zondagochtend op Instagram. Was de autobiografie vroeger een bijzonder genre, tegenwoordig registreert iedereen zijn leven als volleerd amateur. De vraag rijst hoe je over jezelf moet schrijven te midden van al deze stemmen, om het uit te tillen boven de gemiddelde Facebookpost. Ik las twee essaybundels die voorbeelden vormen van hoe dat moet en hoe vooral niet: Genoeg nu over mij van Marja Pruis en Vroege werken van Jan Postma. “Essays & particuliere anekdotiek” verder lezen

Crisis? What crisis?

Over Dit kan niet waar zijn van Joris Luyendijk

Joris Luyendijk - Dit kan niet waar zijnBijna tien jaar na het begin van de financiële crisis. Politici buitelen over elkaar om het economische herstel te verkondigen, alles is weer in orde. Toch? We gaan weer over tot de orde van de dag alsof er niets gebeurd is. Om te begrijpen hoe zo’n grote crisis ooit heeft kunnen plaatsvinden, sprak Joris Luyendijk met bankiers. Het verslag daarvan heeft de omineuze titel Dit kan niet waar zijn en daarin schetst hij inderdaad een angstaanjagend beeld.
“Crisis? What crisis?” verder lezen

De liefde tussen mens en kat

Over De kat van Takahashi Hiraide

Takahashi Hiraide - De katMet katten is het altijd oppassen geblazen. Voor je het weet houd je zo veel van ze dat je ze nooit meer kwijt wilt. Daarvoor hoef je er niet per se zelf een te hebben, het kan namelijk ook met een buurpoes. In de korte roman De kat van de Japanse schrijver en dichter Takahashi Hiraide is dat precies wat er gebeurt. En ook niet heel veel meer dan dat, eigenlijk. Een groot deel van deze roman bestaat uit beschrijvingen van de omgang van een jong stel met de kat Pukkie. Aandachtig en precies beschreven, maar tegelijk veel open latend voor de lezer. “De liefde tussen mens en kat” verder lezen