Mijn leesjaar 2025

Mag ik beginnen met heugelijk nieuws? Nadat ik de afgelopen jaren behoorlijk teleurgesteld was in verreweg het meeste wat ik las, ben ik dit jaar van meer dan een enkel boek echt onder de indruk. Natuurlijk, niet alle 37 boeken waren groots. Zo moest ik – een collega wilde het klassikaal lezen – ook door Joe Speedboot van Tommy Wieringa heen. Al jaren wil ik niets meer van hem lezen, maar goed, leerlingen zouden het leuk vinden, was de belofte. Bleek vies tegen te vallen. En dat snap ik ook wel. Maar ook waar het geen corvee voor de leeslijst betrof, las ik toch nog wat beroerde boeken. In de meeste gevallen las ik ze ook niet uit. Lees verder “Mijn leesjaar 2025”

Pijn is een pikhouweel

Over Nachtschade van Emma Laura Schouten

Emma-Laura-Schouten-Nachtschade‘Het liefst dreef ik op mijn rug, zodat mijn oren zich net onder de waterspiegel bevonden en het gillen van andere kinderen werd gedempt in de stilte van de onderwaterwereld.’ De hoofdpersoon in Nachtschade, de debuutroman van Emma Laura Schouten, beschrijft hoe ze ‘s zomers in het duinmeer drijft. Mooi beeld. Dit staat in het begin van de roman en hoe langer je leest, hoe meer je begrijpt dat de hoofdpersoon behoefte heeft aan een leven ‘gedempt in stilte’. Ze lijdt aan migraine, welks aanvallen haar dwingen om dagen door te brengen in ‘tussentijd’ met de gordijnen gesloten – ook het licht moet gedempt. Lees verder “Pijn is een pikhouweel”

Blijf op de hoogte