Onverwerkt verleden

Over Noodweer van Marijke Schermer

Marijke Schermer - NoodweerHet gebeurt niet vaak, maar soms lees je een boek waarvan je meteen weet dat het goed is. Noodweer van Marijke Schermer is zo’n boek. Als lezer val je midden in het verhaal en je voelt meteen dat het onder spanning staat. Met haar precieze stijl heeft Schermer in niet meer dan 160 pagina’s een verhaal weten te schrijven dat me nog lang bij zal blijven. “Onverwerkt verleden” verder lezen

Bijzondere familiegeschiedenis

Over Middlesex van Jeffrey Eugenides

Jeffrey Eugenides MiddlesexMet Middlesex, in 2003 bekroond met de Pulitzerprijs, heeft Jeffrey Eugenides een ambitieuze roman geschreven. Een boek van ruim 500 pagina’s waarin de geschiedenis van drie generaties van de Grieks-Amerikaanse familie Stephanides verteld wordt. Vanaf een bergdorpje in Klein-Azië voert de schrijver je mee naar Detroit en uiteindelijk naar Berlijn waar we Cal Stephanides als laatste treffen. Na The marriage plot is Middlesex de tweede roman van Eugenides die ik las – ook weer indrukwekkend, en voor het grootste deel geslaagd. “Bijzondere familiegeschiedenis” verder lezen

Berichten uit het bezemhok

Over Zonder rampspoed valt er niets te melden van Frans Pointl

Frans Pointl - Zonder rampspoed valt er niets te melden‘Ik was niet anders gewend dan tegenslag,’ zei Frans Pointl over zijn leven in een gesprek met Wim Brands. Ook de titel Zonder rampspoed valt er niets te melden doet niet veel vrolijks  vermoeden. In deze bundel  verhalen en gedichten van de in 2015 overleden schrijver vinden we inderdaad weinig reden tot optimisme. Pointl beschrijft zijn lichamelijke gebreken en eenzaamheid op zijn kenmerkende toon die hij tot het laatst heeft weten vast te houden. “Berichten uit het bezemhok” verder lezen

Het beste van 2016

brieven uit genua-ilja leonard-pfeijffer boekHet einde van het jaar, tijd voor een terugblik. Wat heb ik dit jaar gelezen, wat was het meest de moeite waard? Een opvallend aantal dikke boeken dit jaar, die ook nog een zeer de moeite waard waren. De brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer bijvoorbeeld waren een feest om te lezen. Het mag dan eigenlijk niet echt een bundeling brieven zijn, de bewuste compositie werkt en biedt zo een interessante vorm voor het verhaal dat Pfeijffer wil vertellen. Het is zeker veel om te lezen, maar de schrijver weet vanuit Genua 750 pagina’s lang te boeien. En dat alles in een prachtig Nederlands! “Het beste van 2016” verder lezen

Kafka in het zand

Over A hologram for the king van Dave Eggers

Dave Eggers - A hologram for the kingVoor verhalen over Grote Onderwerpen zit je bij Dave Eggers wel goed: vluchtelingen (What is the what), acceptatie van immigranten (Zeitoun) en privacy (The circle). A hologram for the king, dat ik nu las, gaat over de moderne economische orde waarin productie verplaatst wordt naar China en die westerse werknemers overbodig maakt. Meermaals heeft Eggers laten zien dat hij met grote, actuele onderwerpen goed uit de voeten kan. Een aantal van zijn boeken heb ik met veel plezier gelezen, maar met A hologram for the king wist hij me niet te overtuigen. Het is alleen nog niet gemakkelijk om al mijn vingers erachter te krijgen waarom precies. “Kafka in het zand” verder lezen

Lessen in lezen

Over Hoe lees ik? van Lidewijde Paris

hoe lees ik?-lidewijde-paris‘Reading is a majority skill but a minority art,’ schrijft Julian Barnes. Dit is toepasselijk voor Hoe lees ik? van Lidewijde Paris. Want iedereen kan een boek lezen, maar het doorgronden ervan, het begrijpen wat een auteur ermee bedoeld heeft, is nog niet zo gemakkelijk. Kennis van hoe verhalen in elkaar zitten, helpt daarbij. Met Hoe lees ik? maakt Paris deze kennis toegankelijk voor de gewone lezer, zonder te vervallen in droge analyses. Het is een prettig geschreven gids vol handvatten om meer uit boeken te halen met mooie voorbeelden uit moderne verhalen en klassieke romans. “Lessen in lezen” verder lezen

Wie is Elena Ferrante?

Over De geniale vriendin van Elena Ferrante

elena-ferrante-de-geniale-vriendin‘Ik geloof dat boeken hun auteurs helemaal niet nodig hebben, als ze eenmaal zijn geschreven. Als ze iets te vertellen hebben, zullen ze hun lezers eerder of later zelf vinden; als niet, dan niet,’ schreef Elena Ferrante ooit aan haar uitgever. Een mooi statement in deze tijd waarin de celebritycultuur meer en meer overslaat op de literatuur. Haar identiteit is al 25 jaar het best bewaarde geheim van de literaire wereld. Maar terwijl ik afgelopen maand op vakantie De geniale vriendin las, het eerste deel van haar vier Napolitaanse romans, onthulde een Italiaanse journalist de ware identiteit van Ferrante. “Wie is Elena Ferrante?” verder lezen

Het leven is meer dan therapie

Over Moedervlekken van Arnon Grunberg

arnon-grunberg-moedervlekken-ebookGrunberg: you love him or you hate him. Wat zijn fictie betreft hoor ik bij de laatste categorie. Een aantal jaar geleden heb ik besloten om zijn oeuvre niet meer bij te houden. Te vaak heb ik me afgevraagd wat ik toch in vredesnaam met zijn romans aanmoest – ze deden me hoegenaamd niets, die boeken. Maar ik moet zeggen dat Grunberg met zijn jongste roman Moedervlekken een richting op lijkt te gaan, waarvan ik hoop dat hij die verder in zal slaan. “Het leven is meer dan therapie” verder lezen

Verhalen voor bij het kampvuur

Over Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer

brieven uit genua-ilja leonard-pfeijffer boekDrie jaar geleden verscheen La superba, de meesterlijke roman van Ilja Leonard Pfeijffer over Genua, waarover ik eerder al schreef. Het was een roman over immigratie waarin het geloof in mooie verhalen over een beter leven – en de werkelijkheid die daar zo vaak mee botst – centraal staat. En hoewel het fictie betrof, is er veel werkelijkheid in die roman geslopen. Met Brieven uit Genua heeft Pfeijffer een non-fictionele pendant geschreven. Maar in hoeverre kunnen we de schrijver geloven? ‘Elke wetenschapper weet dat feiten er niet toe doen.’ “Verhalen voor bij het kampvuur” verder lezen

Prachtige novellen van klassieke snit

Over Rivieren van Martin Michael Driessen

Martin Michael Driessen - RivierenEen novelle, kom er maar eens om. Een roman, met afstand het populairste literaire genre, díe lezen we. Verhalen en novellen hebben het minder lezers te stellen. Ronduit zonde, zeg ik daar meteen bij, want de novellenbundel Rivieren van Martin Michael Driessen (1954) is schitterend. De grote constante in alle drie de novellen is de prominente rol die rivieren spelen. Maar wie goed leest, ontdekt dat er tal van kleine elementen zijn – een naam, een beeld – die in meerdere verhalen terugkomen, wat de bundel een mooie samenhang geeft. “Prachtige novellen van klassieke snit” verder lezen